“တို႔တိုင္းၿပည္”

ထေလာ့ၿမန္မာ အိုၿမန္မာတို႔

တို႔ရြာတုိ႔ေၿမ တို႔ရြာေၿမ၀ယ္

ေစတီပုထိုး၊ စပါး မ်ားလည္း မ်ား၏.

မ်ားပါေလလည္း တမြဲမြဲနွင့္

ဆင္းရဲတာသာ ကာလၾကာလ်င္

ရာဇကာၿမိဳ့ တၿငိဳးၿငိဳးနွင့္

ပုထိုးေၿမေမာင္း ေက်ာင္းၾကိဳေက်ာင္းၾကား

လွည့္လည္သြားလ်က္ မစားေလရ

၀မ္းမ၀၍ ဆြမ္းမွ်မတင္နိုင္ ရွိမည္တည္း…

ထေလာ့ၿမန္မာ အိုၿမန္မာတို႔

တို႔ရြာတို႔ေၿမ တို႔ရြာေၿမ၀ယ္

ေရခ်ဳိေသာက္ရန္ ၿမစ္ေခ်ာင္းကန္နွင့္

သီးနွံခ်ဳိၿပား မ်ားလည္းမ်ား၏

မ်ားပါေလလည္း တမြဲမြဲနွင့္

ဆင္းရဲတာသာ ကာလၾကာလ်င္

ၿမင္သာၿမင္ရ မစားရ၍

ေတာကၿပိသာ ၿဖစ္မည္တည္း….

ထေလာ့ၿမန္မာ ၿမန္မာထေလာ့

အားမေပ်ာ့နွင့္ မေလ်ာ့လံုးလ

သူကစ၍ ငါကအားလံုး

လက္ရုံးမ်ားေၿမွာင္ ဥာဏ္မ်ားေၿမွာင့္နွင့္

စြမ္းေဆာင္ၾကေလ ေဆာင္ၾကေလေတာ့

ဤေၿမဤယာ ဘယ္သူ႔ယာလည္း

ဤယာစပါး ဘယ္သူ႔စပါးလည္း

ထေလာ့တာ၀န္ ပြန္ေလာ့လုပ္ငန္း

ဥာဏ္ေရွ႕ပန္း တ၀န္းတေစ  ညီေစသတည္း…..

(၁၉၃၅ ခုနွစ္တြင္ ဆရာေဇာ္ဂ်ီ ေရးသားခဲ့ပါသည္..စာလံုးေပါင္းသတ္ပံုမွားသြားပါက က်ေနာ့္အားနည္းခ်က္ေၾကာင့္ၿဖစ္ပါသည္)

“သီခ်င္းကဗ်ာ”

အခ်စ္ဆိုတာဟာ
ေကာင္းကင္က ငွက္တစ္ေကာင္လိုပင္
ဘဝဆိုတာျဖတ္သန္းမွ အဓိပါယ္ရယ္ရွိတယ္
အခ်ိန္မေတာ္တန္လာတဲ့ အေမာေတြကိုိုေခၽြးသိပ္ဖို႔
နားခိုရာမဲ့အခ်စ္သစ္ပင္ကို ဦးခိုက္ရင္း
အရွိန္ဟုန္ျပင္း ေလကိုထိုးခြင္းလိုက္ရင္းနဲ႔
အေတာင္ပံခတ္သံ အခ်က္တိုင္းမွာ
ခ်စ္တယ္........ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ့ရိုက္ခ်က္မ်ား
ေရႊနားေတာ္အပါးဆီ..........ပဲ့တင္ျမည္ဟီးလို့
(ခ်စ္တယ္..............အရမ္းပဲ..ခ်စ္ေနျပီ)^^^^

“သင္ေသသြားေသာ္”

ေၾသာ္ လူၿပည္ေလာက လူ႕ဘ၀ကား
အိုရ၊ နာရ ေသရဦးမည္ မွန္ေပသည္တည္း
သို႔ တၿပီးကား သင္ေသသြားေသာ္
သင္ဖြားေသာေၿမ၊ သင္တို႕ေၿမသည္
အေၿခတိုးၿမွင့္ က်န္ေကာင္းသင့္၏
သင္၏အမ်ဳိးသား စာစကားလည္း
ၾကီးပြားတက္ၿမင့္ က်န္ေကာင္းသင့္၏
သင္ဦးခ်၍ အမွ်ေ၀ရာေစတီသာႏွင့္
သစာအေရာင္ ဥာဏ္တန္ေဆာင္လည္း
ေၿပာင္လ်က္ ၀င္းလ်က္ က်န္ေစသတည္း (ဆရာေဇာ္ဂ်ီ)

ဆရာေဇာ္ဂ်ီရဲ့ အလြန္ေကာင္းတဲ့ကဗ်ာေလးပါ ..သူငယ္ခ်င္းတို႔လည္းသိၿပီးသားပါ...ကဗ်ာေလးက ေတာ္ေတာ္ အဓိပၸါယ္ရွိတယ္ေနာ္....

“ေနၾကာလားၾကာလား”

“ေရထိမွလန္းတဲ့ၾကာနဲ႔

 ေနထိမွလန္းတဲ့ေနၾကာ

 မင္းမ်က္ႏွာသာေပးမွ 

လန္းတဲ့ငါဟာ
ေနၾကာလားၾကာလား”  (naive)

(ကၽႊန္ေတာ္သူငယ္ခ်င္းပို႔ေပးတဲ့ကဗ်ာေလးပါ)

“အခ်စ္”

"အလြမ္းေန ့"

ခ်စ္သူေရ
မင္းနဲ႔ေ၀းတဲ့ ဒီအလြမ္းေန႔ေလးမွာ...
ငွက္ကေလးေတြလည္း က်ဴးရင့္လို႔ ေတးမသီဘူး
ေလညွင္းေလးလည္း တိုးေ၀ွ႔လို႔ မက်ီစယ္ဘူး
စမ္းေခ်ာင္းေလးလည္း ေအးၿမလို႔ မစီးဆင္းဘူး
ပန္းကေလးေတြလည္း ေမႊးပ်ံ့လို႔ သင္းရနံ႔မလိႉင္ဘူး
ပ်ားပိတုန္းေတြလည္း ၀ဲပ်ံလို႔ ၀တ္ရည္မစုပ္ဘူး
ၿမက္ခင္းစိမ္းၾကီးလည္း ယိမ္းႏြဲ႔လို႔ မကခုန္ေတာ့ဘူး
ကိုယ့္ႏွလံုးသားေလးလည္း မြန္းက်ပ္လို႔ အသက္ရွဴမ၀ဘူး
ရင္ခုန္သံေတြလည္း တိမ္းေစာင္းလို႔ စည္းခ်က္မမွန္ဘူး
အခ်စ္ကမာၻေလးလည္း မွိဳင္းညိွုဳ႔လို႔ တိမ္မည္းေတြနဲ႔အတူ
အလြမ္းမိုးေတြ ေစြေနတယ္ဆိုတာ မင္းသိပါရဲ့လား ခ်စ္သူ......( maylay )

"တိမ္ၿဖဴ"

ေလညွင္းေလးေတြရဲ ့ ၾကားမွာ
တိမ္ၿဖဴ ၿဖတ္သန္းေနၾကသလို..
ေလာကရဲ ့ နိယာမေတြၾကားမွာ
ငါတို ့လည္း ရွင္သန္ၿဖတ္သန္းေနၾကဆဲပါ....
ၿဖတ္သန္းရင္း တခါတရံ
တိမ္ၿဖဴ ညစ္ႏြမ္းၿပိဳကြဲသြားၾကသလို
ေလာကရဲ ့ လွည္စားမူ ့ေအာက္မွာ
ငါတို ့ဘ၀ေလးေတြဟာလဲ
အခက္အခဲ ရွိေနၾကစၿမဲပါေလ...
ဒါေပမယ့္လည္းေလ တခုေတာ့ေၿပာခ်င္တယ္
ၿဖည္းၿဖည္းေလးသြားရင္း မွန္မွန္နဲ ့
ရဲရဲ၀င့္၀င့္ ေလွ်ာက္ပါ.....
တိမ္ၿဖဴေလးမ်ား အၿဖဴေရာင္တိမ္ဆိုင္ခဲအၿဖစ္
စုဆည္းမူ ရွိသြားသလို.....
ငါတို ့ရဲ ့ မေ၀းေတာ့တဲ့ ဘ၀ပန္းတိုင္ဟာလဲ
တိမ္ၿဖဴေတြနဲ ့ အတူ
အေရွ့က ၾကိဳဆိုေနမွာပါ......

ဒီတိမ္ၿဖဴ ဘေလာ့ေလးဟာလည္း

ေကာင္းကင္က တိမ္ေလးေတြလို

ကြယ္ေပ်ာက္မသြားေအာင္

ၾကိဳးစားေနမယ္လို႔ ကတိၿပဳရင္း..

“အခ်စ္စစ္ ”

ၾကည္ႏူးမူ ေကာင္းကင္ေအာက္က
သံေယာဇဥ္ေလးေတြနဲ ့အတူ
အနမ္းေလးတခုမွ အခ်စ္စစ္
ပန္းေလးတပြင့္ ပြင့္ခဲ့ေစေသာ္......
ေလာကရဲ ့ နိယာမေတြထဲမွာ
တကယ္ေပ်ာ္ခဲ့တဲ့ငါဟာေလ
ေမတၲာၿဖင့္ ဆင္သလို
ခင္မင္မူ ့ေတြနဲ ့ ဖက္တြယ္
အၾကင္နာၿဖင့္ ဖလွယ္ရင္း
ရွင္သန္ခ်င္း အဆင့္ဆင့္ၿဖင့္
ႏွလံုးအိမ္မွတဆင့္ အခ်စ္ပန္း
ထာ၀ရေလး ပြင့္လန္းလာၿပီပဲ.........
အခ်စ္စစ္ေတြၿဖင့္ ဆက္ႏြယ္လို ့
ဘ၀ေမာေတြ ဖယ္ခ်ရင္း
ေရာင္နီးဦးရဲ ့ေတာက္ပၿခင္း
အလင္းသစ္ေတြနဲ ့ ဖက္တြယ္ကာ
ကိုယ္ရဲ ့ၿမတ္ႏွိးမူ ့ ဒ႑ရီမွာ
ေကာင္းၿမတ္ၿခင္းေတြနဲ ့ အတူ
ထာ၀ရ ကြန္းခိုပါ မိန္းကေလးရယ္..........(waimin)
ွ